Categorie: Weblog Fimmy

Jurre naar Gala feest

Jurre gala

Donderdagavond had Jurre een Gala feest van school. Met behulp van een broek van Wouter (in een eerdere zending ontvangen); een colbert van Ferry (via Wouter in de laatste zending voor Jurre); een bloes van Wouter; een nieuwe stropdas van de HEMA (maar wel lekker afgeprijsd); en een paar nieuwe zwarte “lak” schoenen (zoals Jurre ze benoemd) van Scapino. En klaar is ons fotomodel. Toen ik voorstelde om nog even een foto te maken voor het vertrek kwamen daar ook nog wat wensen bij. Graag in de tuin. Maar of dat nu de beste plek was voor dit soort foto’s? De tuin lag namelijk bezaaid met dekbedden die gelucht werden en een frituurpan die stond af te koelen. En na het statieportret moesten er ook nog wat losse 007 plaatjes worden geschoten. Met de bovenstaande foto als resultaat.

Wat vinden jullie van het resultaat? Ik moet bekennen dat Wouter en Jurre zo wel erg op elkaar lijken.

andere opmaak

Het is je waarschijnlijk al opgevallen. Het lettertype en regelafstand is de laatste 2 berichten veranderd in dit web-log. De beheerpagina van Web-log heeft een andere opmaak gekregen met een nieuwe tekst-editor. Deze heeft een erg benauwde regelafstand. Ik heb dat proberen op te lossen met een ander lettertype, maar zelf ben ik daar nog niet erg content mee. Ook jammer is dat ik het lettertype niet vast kan zetten. Ik heb de hele instellingen-pagina al doorgeworsteld en ik kan het nergens vinden. Nu staat het lettertype standaard op arial 13. Maar ik blijf zoeken en hoop het op te kunnen lossen.

Zo ben ik de laatste dagen alleen maar druk geweest met nieuwe software van anderen, die dan net weer anders uitvalt dan mijn bedoeling is. Of …zoals bij de mail het helemaal niet meer doet.

Na publicatie leek de regelafstand weer in orde, maar in de vorige berichten kan ik het met geen mogelijkheid anders krijgen.

Wanneer ik bovenstaande in Trebuchet 14 zou laten zien dan ziet het er als volgt uit:

Het is je waarschijnlijk al opgevallen. Het lettertype en
regelafstand is de laatste 2 berichten veranderd in dit web-log. De beheerpagina van Web-log
heeft een andere opmaak gekregen met een nieuwe tekst-editor. Deze heeft
een erg benauwde regelafstand. Ik heb dat proberen op te lossen met een
ander lettertype, maar zelf ben ik daar nog niet erg content mee. Ook
jammer is dat ik het lettertype niet vast kan zetten. Ik heb de hele
instellingen-pagina al doorgeworsteld en ik kan het nergens vinden. Nu
staat het lettertype standaard op arial 13. Maar ik blijf zoeken en hoop
het op te kunnen lossen.Zo ben ik de laatste dagen alleen maar
druk geweest met nieuwe software van anderen, die dan net weer anders
uitvalt dan mijn bedoeling is. Of …zoals bij de mail het helemaal niet
meer doet.

weer bereikbaar voor de wereld

Gisteren schreef ik dat ik niet kon inloggen op mijn webmail. Ik had hierover een bericht gestuurd naar Protagonist. Ik besloot daarna mijn mail dan maar op te halen via de stand-alone computer. Maar ook daar werd mijn wachtwoord geweigerd. Ook op mijn MDA van hetzelfde laken een pak. Na een middagje heen en weer e-mailen via G-mail is het dan eindelijk gelukt om weer te praten met de wereld. Protagonist had een nieuwe server in gebruik genomen. Deze kon niet zo goed omgaan met hoofdletters. Mijn login begint met een hoofdletter! Ze hadden dat op de server teruggezet, zonder dat te melden bij de gebruiker. Dus nadat ik de hoofdletter F had veranderd in een kleine f stroomde de mail binnen.

Handig van zo’n bedrijf! Het heeft ze uren werk gekost om al deze gevalletjes op te lossen.

mijn webmail verdwenen?

Na mijn werk wilde ik snel even de mail bekijken. Dat doe ik op mijn laptop altijd door middel van webmail. Er is 1 computer waarop eens per week alle post binnen komt in een e-mail-beheer-programma. Maar bij het inloggen kreeg ik vandaag een nieuw scherm waarin stond dat ik via Protagonist moest inloggen. Ik logde nog altijd, tot volle tevredenheid, met Horde in op mijn webmail. Maar wat ik intypte het is mij niet gelukt om via webmail mijn mail te lezen. Ik heb er maar een mail over gestuurd naar de Protagonist. Ik heb geen idee wat ik fout heb gedaan!! Antwoord had ik nog niet dus nu schrijf ik de frustraties hier maar even op. Ik ben wel zo slim geweest om te vragen of ze het antwoord aan mij even naar een ander e-mailadres willen sturen. Gelukkig kun je Gmail overal lezen.

Skottelbraai

Onze skottelbraai werkt niet naar behoren. In ieder geval was dat een paar weken geleden zo. Hierna is de skottelbraai uit elkaar gedraaid en weer in elkaar gedraaid. Echt getest met voedsel is de skottelbraai nog niet. Het kan ook nog zo zijn dat de drukverdeler niet goed meer werkt. Ik heb begrepen dat die zo’n 5 jaar mee kan. Inmiddels is deze 4 jaar oud. Zaterdag was ik al langs Petstra gegaan. Ik had het type en doorvoersnelheid allemaal genoteerd. Maar er was geen enkele drukverdeler die overeen kwam met wat er op mijn papiertje stond. Omdat we vandaag weer naar Groningen moesten, stelde ik daarom voor om op de terugweg langs “Roden” te gaan. (De Vrijbuiter dus…) In plaats van na ons doktersbezoek in Groningen een kopje koffie te drinken konden we dat toch ook in Roden doen.
Het is allemaal gelukt. We konden ook nog elastieken kopen voor onze relaxstoelen!!
Nu wachten we op het mooie weer, om de Skottelbraai te testen. Ik heb begrepen dat dat mooie weer niet zo lang op zich laat wachten. Dus…….wordt vervolgd.

Bemoeizorg op de televisie in Kruispunt

Gisteravond (30 mei 2010) kwam ik bij toeval terecht bij “Kruispunt”. Jaap was nog bezig met politiek. Maar dat werk werd snel weggelegd toen hij hoorde dat er een reportage was over een ACT team op de televisie.
In principe is dit hetzelfde werk wat Jaap deed en doet.
Het geeft een goed beeld wat Jaap’s werk bij de bemoeizorg in Zwolle.

Via uitzending gemist te bekijken.

De klassieke top 400

Ik heb de afgelopen dagen geluisterd naar nummers uit de klassieke top 400. Niet via de radio, want dat was een paar weken geleden op radio 4. Nee, ik heb geluisterd via internet. Eerst naar de gemaakte opnames van het programma op radio 4 (via de site van Radio 4). Maar daarna ben ik gaan luisteren op muziekweb. Eerst had ik het nog niet echt door hoe dit werkte. Ik dacht dat het alleen de klassiekers waren die op de radio waren afgespeeld. Maar niets bleek minder waar. De klassiekers die in de top 400 zijn beland zijn als geheel afluisterbaar. Dat komt neer op een complete CD. Dus heb ik voor het eerst de gehele Matthäus Passion (J.S. Bach) geluisterd. Deze staat namelijk op nummer 1. Maar ik ben meer gecharmeerd van klassiek zonder zang en kon de Brandenburger Concerten van J.S. Bach beter waarderen. Nu ben ik aan het luisteren naar de 4 jaargetijden van Vivaldi. Overigens staan deze jaargetijden op nummer 14. Het Requiem van Mozart (nummer 2) heb ik gisteren ook beluisterd. Het Requiem van Fauré (nummer 5) staat nog op het programma, maar dat kan ik Jaap niet aan doen. Dus dat zal ik op een moment beluisteren als Jaap aan het werk is.

Op de site van muziekweb is een doorlink naar de top400 van radio4.

Wat wordt er allemaal in deze maatschappij van ons verwacht?

In de maatschappij waarin wij wonen worden met regelmaat door vnl. het landelijk bestuur verwachtingen benoemd. Vooral wanneer er weer eens bezuinigd moet worden. Ik was benieuwd welke verwachtingen ons huishouden zouden “treffen”. Ik denk niet compleet te zijn. In mijn beleving, want dit onderwerp triggerde mij al een poosje, had ik een langere “waslijst”.

Er wordt van ons verwacht dat we:

– werken
– fulltime werken
– gezond leven
– veel bewegen
– gezond eten
– vers voedsel bereiden
– ons wassen
– met regelmaat schone kleding aantrekken
– vrijwilligerswerk doen
– mantelzorg verrichten voor onze naasten
– onze buren kennen
– de buren helpen wanneer dat nodig is
– de tuin netjes houden
– onderhoud verrichten of laten verrichten aan ons huis
– de kinderen goede normen en waarden bijbrengen
– goed zorgen voor onze kinderen of dat we die zorg uitbesteden aan speciale opvang
– meehelpen op school als leesouder of met andere activiteiten
– onze kinderen niet te dik laten worden
– onze kinderen niet te veel achter de computer laten zitten
– onze kinderen buiten laten spelen
– onze kinderen zelfredzaam maken
– onze kinderen leren zwemmen
– ons kunnen legitimeren op elk gewenst moment
– stemmen
– geen schulden maken die we niet kunnen aflossen
– …….

Ik doe overigens alle punten op dit lijstje, op 1 na. Ik werk maar 6 uur betaald buitenshuis. De rest van de tijd ben ik druk met:

  • het opvoeden van de kinderen
  • het schoonhouden van het huis
  • boodschappen doen
  • de was
  • mantelzorg
  • vrijwilligerswerk
  • burenhulp
  • tuinonderhoud
  • muziek maken
  • sporten
  • ziekenhuisbezoek

Hebt U geen partner die iets in het huishouden kan doen, hoor ik U vragen? Dat is natuurlijk mogelijk. Maar een partner met kanker, die ondanks de bijwerkingen van zijn behandeling, nog 36 uur werkt en daarnaast ook nog gemeenteraadslid is, moet ik die belasten met het delen van onze huishoudelijke taken? Omdat ik dan volledig zou kunnen werken? Moet hij dan, minimaal 1x per 3 weken, alleen naar de afspraken in het ziekenhuis, omdat ik met mijn volledige baan op dat moment geen vrij kan krijgen?

Lazarus

Gisteravond ben ik met Jaap naar de theatervoorstelling “Lazarus” geweest in sporthal “De Beek” in Hardenberg. Jaap had een uitnodiging gekregen van woningstichting “Beter Wonen”. Overigens allemaal werk gerelateerd. Overigens had ik geen idee wat ik te zien zou krijgen. Jaap had de flyer aan de secretaris gegeven die door moest geven dat Jaap en ik naar de voorstelling zouden komen. We hoorden op de avond dat er meer dan 100 mensen zich hadden opgegeven. We mochten plaatsnemen op plastic tuinstoelen die op de tribune waren gezet.
Voor de voorstelling werd uitgelegd wie verantwoordelijk is voor het theaterstuk. De Joseph Wresinski Cultuur Stichting (website) maakt toneel met de armste mensen om hen hun verhaal te laten vertellen en door toneelspelen ze uit hun isolement te halen.
We hebben genoten. Het is heel goed gelukt om een indrukwekkend theaterstuk op de planken te zetten. Meerdere verhalen liepen door elkaar. Het verhaal van de op straat gezette Alex Vonk, en simpele man van rond de 50 jaar, en zijn moeder, die ernstig ziek is. Daarnaast het verhaal van de moeder met haar 4 kinderen die wachten op jarige vader, die 50 wordt. Als hij uiteindelijk thuis komt is hij erg agressief terwijl hij vertelt dat hij ontslag heeft gekregen. Deze man en Alex Vonk ontmoeten elkaar op straat. Alex raakt zijn ID kwijt. Het is frustrerend om te zien hoe moeilijk het is om dan aangifte te doen, laat staan een nieuwe ID te krijgen. Overal krijgt hij Nee te horen. Uiteindelijk kan hij via de immigratiedienst een papier krijgen en een postadres.
Zeer indrukwekkend gespeeld. De lijsttrekkers van de landelijke politiek zouden moeten worden uitgenodigd om dit stuk te bekijken. In onze maatschappij moet alles controleerbaar zijn. Alles wordt gevoed door het wantrouwen in de ander. En dat wordt in de toekomst alleen maar erger….

Meer info op de website van de Joseph Wresinski Cultuur Stichting en in PDF bestand Lazarus in de Pijler Lelystad