Gisteravond (30 mei 2010) kwam ik bij toeval terecht bij “Kruispunt”. Jaap was nog bezig met politiek. Maar dat werk werd snel weggelegd toen hij hoorde dat er een reportage was over een ACT team op de televisie.
In principe is dit hetzelfde werk wat Jaap deed en doet.
Het geeft een goed beeld wat Jaap’s werk bij de bemoeizorg in Zwolle.
Via uitzending gemist te bekijken.
Ik heb de afgelopen dagen geluisterd naar nummers uit de klassieke top 400. Niet via de radio, want dat was een paar weken geleden op radio 4. Nee, ik heb geluisterd via internet. Eerst naar de gemaakte opnames van het programma op radio 4 (via de site van Radio 4). Maar daarna ben ik gaan luisteren op muziekweb. Eerst had ik het nog niet echt door hoe dit werkte. Ik dacht dat het alleen de klassiekers waren die op de radio waren afgespeeld. Maar niets bleek minder waar. De klassiekers die in de top 400 zijn beland zijn als geheel afluisterbaar. Dat komt neer op een complete CD. Dus heb ik voor het eerst de gehele Matthäus Passion (J.S. Bach) geluisterd. Deze staat namelijk op nummer 1. Maar ik ben meer gecharmeerd van klassiek zonder zang en kon de Brandenburger Concerten van J.S. Bach beter waarderen. Nu ben ik aan het luisteren naar de 4 jaargetijden van Vivaldi. Overigens staan deze jaargetijden op nummer 14. Het Requiem van Mozart (nummer 2) heb ik gisteren ook beluisterd. Het Requiem van Fauré (nummer 5) staat nog op het programma, maar dat kan ik Jaap niet aan doen. Dus dat zal ik op een moment beluisteren als Jaap aan het werk is.
Op de site van muziekweb is een doorlink naar de top400 van radio4.
In de maatschappij waarin wij wonen worden met regelmaat door vnl. het landelijk bestuur verwachtingen benoemd. Vooral wanneer er weer eens bezuinigd moet worden. Ik was benieuwd welke verwachtingen ons huishouden zouden “treffen”. Ik denk niet compleet te zijn. In mijn beleving, want dit onderwerp triggerde mij al een poosje, had ik een langere “waslijst”.
Er wordt van ons verwacht dat we:
– werken
– fulltime werken
– gezond leven
– veel bewegen
– gezond eten
– vers voedsel bereiden
– ons wassen
– met regelmaat schone kleding aantrekken
– vrijwilligerswerk doen
– mantelzorg verrichten voor onze naasten
– onze buren kennen
– de buren helpen wanneer dat nodig is
– de tuin netjes houden
– onderhoud verrichten of laten verrichten aan ons huis
– de kinderen goede normen en waarden bijbrengen
– goed zorgen voor onze kinderen of dat we die zorg uitbesteden aan speciale opvang
– meehelpen op school als leesouder of met andere activiteiten
– onze kinderen niet te dik laten worden
– onze kinderen niet te veel achter de computer laten zitten
– onze kinderen buiten laten spelen
– onze kinderen zelfredzaam maken
– onze kinderen leren zwemmen
– ons kunnen legitimeren op elk gewenst moment
– stemmen
– geen schulden maken die we niet kunnen aflossen
– …….
Ik doe overigens alle punten op dit lijstje, op 1 na. Ik werk maar 6 uur betaald buitenshuis. De rest van de tijd ben ik druk met:
Hebt U geen partner die iets in het huishouden kan doen, hoor ik U vragen? Dat is natuurlijk mogelijk. Maar een partner met kanker, die ondanks de bijwerkingen van zijn behandeling, nog 36 uur werkt en daarnaast ook nog gemeenteraadslid is, moet ik die belasten met het delen van onze huishoudelijke taken? Omdat ik dan volledig zou kunnen werken? Moet hij dan, minimaal 1x per 3 weken, alleen naar de afspraken in het ziekenhuis, omdat ik met mijn volledige baan op dat moment geen vrij kan krijgen?
Gisteravond ben ik met Jaap naar de theatervoorstelling “Lazarus” geweest in sporthal “De Beek” in Hardenberg. Jaap had een uitnodiging gekregen van woningstichting “Beter Wonen”. Overigens allemaal werk gerelateerd. Overigens had ik geen idee wat ik te zien zou krijgen. Jaap had de flyer aan de secretaris gegeven die door moest geven dat Jaap en ik naar de voorstelling zouden komen. We hoorden op de avond dat er meer dan 100 mensen zich hadden opgegeven. We mochten plaatsnemen op plastic tuinstoelen die op de tribune waren gezet.
Voor de voorstelling werd uitgelegd wie verantwoordelijk is voor het theaterstuk. De Joseph Wresinski Cultuur Stichting (website) maakt toneel met de armste mensen om hen hun verhaal te laten vertellen en door toneelspelen ze uit hun isolement te halen.
We hebben genoten. Het is heel goed gelukt om een indrukwekkend theaterstuk op de planken te zetten. Meerdere verhalen liepen door elkaar. Het verhaal van de op straat gezette Alex Vonk, en simpele man van rond de 50 jaar, en zijn moeder, die ernstig ziek is. Daarnaast het verhaal van de moeder met haar 4 kinderen die wachten op jarige vader, die 50 wordt. Als hij uiteindelijk thuis komt is hij erg agressief terwijl hij vertelt dat hij ontslag heeft gekregen. Deze man en Alex Vonk ontmoeten elkaar op straat. Alex raakt zijn ID kwijt. Het is frustrerend om te zien hoe moeilijk het is om dan aangifte te doen, laat staan een nieuwe ID te krijgen. Overal krijgt hij Nee te horen. Uiteindelijk kan hij via de immigratiedienst een papier krijgen en een postadres.
Zeer indrukwekkend gespeeld. De lijsttrekkers van de landelijke politiek zouden moeten worden uitgenodigd om dit stuk te bekijken. In onze maatschappij moet alles controleerbaar zijn. Alles wordt gevoed door het wantrouwen in de ander. En dat wordt in de toekomst alleen maar erger….
Meer info op de website van de Joseph Wresinski Cultuur Stichting en in PDF bestand Lazarus in de Pijler Lelystad
Ik zit iets beter in mijn vel, maar het houdt nog niet over. Dat ik ongesteld zou moeten worden, zoals Jaap aangaf, heeft zich nog niet bewezen. Ik wacht er elke dag nog op! Veel last van de rug en daardoor ook weer meer bekkenklachten. En dat maakt mijn humeur er normaal niet beter op. Wat waarschijnlijk voor mij wel goed is geweest dat we de hort op zijn gegaan. Zaterdag met de recreanten en de jeugd van Korvesta naar Pesse en Zondag naar Gonnie en Jacob in Kollumerzwaag. Wat wel moeilijk is voor mij dat het in huis zo’n rotzooi is. Door al die uitstapjes is er geen tijd om je huishouden naar behoren te doen. En ook deze week is het wel weer raak. Vrijdag gezellige avond en afsluiting van het seizoen van de recreanten en de voorbereidingen voor de kinderen die op kamp gaan (Teun 1 nacht en Jurre 4 nachten). Volgende week eindgesprek van groep 7 (wel op eigen verzoek), naar de mondhygienist en meehelpen met de vossenjacht van school. Daar staat dan wel tegenover dat ik volgende week maar 1 morgen hoef te werken.
Ik hoop dat het aangekondigde mooie weer ook echt komt en dat ik daar nog een beetje positieve energie uit kan putten.
Ik laat jullie weer even meegenieten van onze tuin. De roos ziet er prachtig uit en de franse geraniums doen het goed. De violen zijn zo goed als uitgebloeid. Oordeel zelf maar.
Ik zit niet erg lekker in mijn vel. Ik loop daar al een hele week mee. Kribbig; een lichaam dat niet meewerkt; janken. Het lijken allemaal symptomen voor overspannen zijn. Jaap denkt dat ik gewoon ongesteld moet worden. Dat zou dan het meest positief zijn. Dat is als alles goed gaat na een week weer over. Zelf denk ik wel dat het wat ernstiger is. Ik ben nl. blij als alle verplichtingen afgerond zijn en ik lekker op vakantie kan. Want daar heb ik wel zin in. Dus mocht het wat rustiger worden met de berichtjes op dit web? Dan denk ik dat mijn geest toch wat te druk is en dat ik het schrijven even niet aan kan…..
Normaal korfballen wij op woensdagavond. Zo kwam ik Myrna tegen bij de Albert Heijn. Ze wist nog niet goed wat voor invulling de woensdagavond zou krijgen. Zelf was ik niet voor niets bij Albert Heijn. Ik was een bloemetje aan het scoren, want wij hadden een verlaat verjaardagspartijtje bij Ab en Mieke. Voor Ab had ik al een paar flessen port gehaald en voor Mieke zocht ik nog een bloemetje. Het werd een potroos in een nagemaakte oude pot. Prachtig mooi. Ik heb er vanmiddag voor mij zelf ook nog één gehaald. Het werd woensdagavond zelfs nog later dan we gewoon zijn voor een korfbalavond. Pas om half 12 waren we thuis. Ab had ons bij vertrek nog even zijn Mercedes Sprinter laten zien (die had hij altijd al) die hij verbouwd had als camper. Er zit nu een echt camperkenteken op de bus. En een echt nieuw kenteken. Een keuken; een kast en een bed (bank met tafel om te bouwen tot bed). En een relatief grote klok. Mooi hoor en dan maar kamperen waar je wilt zonder je tent op te hoeven zetten. Heerlijk!
Ik had het al heel lang niet meer gedaan; dingetjes kopen die niet al te duur zijn. Afgelopen weekend had ik alle folders digitaal doorgelopen. Zo had ik her en der in de stad wat adresjes waar ik mijn boodschappen moest doen. Zo kwam ik bij de Wibra. Ze hadden koffiebekers voor in de auto voor 1 euro. Ik vond deze handig om Jurre mee te geven op het Ardennen-kamp. Ze hadden een muismat voor 1,50. Ik zocht al langer zo’n mat omdat mijn muis (aan de laptop) niet altijd goed reageert op mijn aanwijzingen. De muismat heeft dat probleem nu verholpen. Maar eenmaal in de winkel bleken ze ook papieren DVDhoesjes te hebben. 50 witte voor 1 euro of 40 gekleurde voor 1 euro. Tevens heb ik een rol van 50 sopdokjes (E 1.49) meegenomen voor op vakantie. Ze zijn eventueel ook wasbaar op 30 graden, maar dat voordeel zie ik op vakantie niet. Nu kun je elke dag een schoon doekje pakken en heb je nog 20 over voor andere klusjes.
Maar daar bleef het niet bij. In de bak “dit wilen we graag zo spoedig mogelijk kwijt” lagen spulltjes voor E 0,25. Ik kocht een opvouwbaar tasje, gekleurde plastic waterklontjes voor in de diepvries en ledlampjes die een waxinelichtje na kunnen doen. Jammergenoeg passen die laatste niet in een waxinelichtjeshouder merkte ik bij het installeren. Wat was ik weer koopman deze dag. Voor iets meer dan 11 euro een tas vol met spullen. Overigens winkel ik graag bij de Wibra. Hun spullen zijn goedkoop maar zijn niet slechter dan elders. Wat de haargel betreft moet dat nog even worden uitgetest. Super sterke haargel (groen) werd verkocht voor E 1,09. Alleen mijn kinderen kunnen bepalen of ik waar voor mijn geld heb gekocht….. Dus dat wachten we nog even af.
Gisteren heb ik mijn financiële administratie op orde gebracht. Zondag had ik van een paar maand de girale afschrijvingen verwerkt in mijn Win Bank programma. Gisteren waren de cash uitgaven aan de beurt. Tevens het “financiële kastje” opgeruimd. Daar lagen nog van een half jaar papieren in die gesorteerd moesten worden. Telefoonrekeningen, salarisstroken en bonnetjes welke dienen als garantiebewijs zijn nu keurig in de betreffende voorsorteervak of envelop opgeruimd. Het gaf een goed gevoel. Mijn schoonvader, die net langs kwam toen alles uitgespreid op de keukentafel lag, vond mijn archief syteem niet zo handig. Daar moest ik hangmappen voor hebben. Misschien komt dat nog eens….Op dit moment ben ik nog gelukkig met deze archiefmappen.